Ik klopte aan, schreeuwde, maar ze liet me er niet in
Dus legde ik op de steen mijn kin
Hoofd op de steen Voeten op de drempel
Laat me er toch in Uit liefde voor God
Ben je niet bang dat het te simpel, te primitief is?
Nee, hoezo?
Waar ik vandaan kom, zingt elke dronkenlap zo.
Nee, met een heer zal ik niet trouwen
iemand van mijn eigen soort daar zal ik van houden
Leve de bruiloft, leve de bruiloft
Zonder de bruiloft zou jij er niet zijn
Nee, dat brouwsel drink ik niet op, daarvan krijg ik alleen pijn in m'n kop
Twee harten, vier ogen
Dag en nacht in tranen
Donkere ogen, jullie huilen
Omdat jullie niet samen kunnen zijn
Polen, 1949
Is deze liefde mij door God geschonken?
Of heeft de duivel mij die ingefluisterd?
Dit is prachtig.
In welke taal zingen ze? - In het Lemko.
Dat dacht ik al.
Jammer.
Hoezo?
Dat het niet die van ons is.
Meneer Kaczmarek, of het wel of niet van ons is, zijn niet uw zaken.
Jonge vrienden, misschien vragen jullie je af...
wat jullie hier doen, voor dit statige huis.
Nou, dit is jullie nieuwe thuis.
Via deze deur gaan jullie een wereld van muziek, zang en dans binnen.
Muziek, ontstaan in de velden. De muziek van jullie grootouders en hun grootouders.
De muziek van pijn en vernedering.
Van vreugde ook, door de tranen heen.
Jullie vragen je misschien ook af of iedereen welkom is.
En mijn antwoord is: absoluut niet.
Alleen de besten van de besten.
En alleen onder begeleiding van onze docenten...
betreden jullie de nationale podia en de podia van onze broedernaties.
Ik nodig jullie uit om de heftige en nobele strijd met jezelf aan te gaan.
De talenten van het volk zullen niet meer verspild worden. Hoera.
Moeten we noten kunnen lezen? - Ze willen het op z'n boers.
En wat ga jij zingen? - Een bergliedje.
En jij?
Weet ik nog niet.
Hoe gaat dat liedje van jou?
We worden gescheiden door het water
Hoe kan ik je ooit kussen?
Ik stuur er een op een blaadje
Mooi, dat ken ik.
Tweestemmig zou mooi zijn.
We worden gescheiden door het water
Hoe kunnen we ooit samenkomen?
We leren het paard zwemmen
Zo kunnen we elkaar ontmoeten
Bedankt.
Sorry, mevrouw met de pony...
wat heeft u nog meer?
Om te zingen? - Ja.
Alleen lieve, goede meisjes
Met mooie namen
Maar slechts een lijdt en wordt oud
Zij die verliefd zijn hebben geen slaap
Bedankt. - Het refrein.
Hart, jij wilt niet met rust gelaten worden
Hart, wat is het heerlijk om te leven
Hart, het is zo fijn dat je bent zoals je bent
Dank je, hart, dat je weet
Hoe je moet liefhebben
Hoe kom je aan dat lied? - Uit een film.
Een reisbioscoop vertoonde een Russische musical in ons dorp.
Daar komt het uit.
En waar gaat het over? - Over de liefde natuurlijk. 'Hart'.
Kun je goed dansen? - Ik ken de basis, de rest kan ik leren.
Geweldig. Bedankt.
Bedankt.
Die andere had een mooie, zuivere stem.
Maar zij heeft iets. - Wat?
Energie, temperament. Ik weet niet. Ze is origineel.
Wat jij wilt.
We moeten daar twaalf dansers tussen vinden.
Zie je die vrouw?
Welke?
Die van 'Hart'.
Ze voert iets in haar schild.
Niet slecht.
Ze komt niet uit de bergen, maar uit Tomaszów, de oplichtster.
Maar ze zingt goed. - Ze heeft ook in de gevangenis gezeten.
Is ze veroordeeld? - Ze zou haar vader hebben vermoord.
Wat? - Het schijnt. Ze heeft nog voorwaardelijk.
Hoe weet jij dat? - Kaczmarek heeft haar doopceel gelicht.
Je hoofd, Zula.
WE VERWELKOMEN MORGEN
Maak het nu goed vast.
Verdorie.
Hoe zit dat met die vader?
Welke vader? - Jouw vader.
Hoe bedoelt u?
Waarom heb je vastgezeten?
Hij zag me aan voor m'n moeder. Ik wees hem op het verschil.
Maar hij heeft het overleefd, hoor.
Bent u geïnteresseerd in mijn talent of in het algemeen?
Probeer dit 's.
Niet slecht.
Strek dat been uit. Hoger.
Goed zo.
Prachtig, Mateusz. Bravo.
Hou het tempo vast.
Kijk elkaar aan.
Een, twee, drie, een, twee, drie, haak in en draai.
Warschau, 1951
Twee harten, vier ogen
Huilen dag en nacht
Donkere ogen, jullie huilen
Omdat jullie niet samen kunnen zijn
Omdat jullie niet
samen kunnen zijn
Mijn moeder heeft me verboden
Om van deze jongen te houden
Alleen een hart van steen
zou niet van die jongen houden
Ik vind 't mooi geweest.
We gaan.
Wacht nog even. Geniet er gewoon van. - Laat ze toch plezier maken.
Wij kunnen ook plezier maken.
Ik moet je iets zeggen.
Ik heb nooit geloofd in die folklore.
Maar dit heeft me ontroerd. Je bent geniaal.
Dat je daarmee zoiets moois kunt maken.
Ik wil jullie bedanken.
Dit is de mooiste dag van mijn leven.
U put uw repertoire uit de schatten van de volkskunst. Zeer prijzenswaardig.
Ik wil dat uw collectief het visitekaartje van ons vaderland wordt.
Maar het wordt ook tijd om iets nieuws toe te voegen aan het repertoire.
De agrarische hervorming, de wereldvrede en hoe die wordt bedreigd.
Een sterk nummer over de leider van het wereldproletariaat.
Dat zouden we waarderen...
en belonen.
En wie weet wat volgt: Berlijn...
Praag, Boedapest, Moskou.
Wat denkt u ervan?
Uit naam van het collectief bedank ik u voor uw waardering van ons werk.
Maar ons repertoire is gebaseerd op de authentieke volkskunst.
De boerenbevolking zingt niet over hervormingen, de vrede of leiders.
Dus dat zou erg lastig worden.
Juist.
Als ik zo vrij mag zijn. Ik ben Kaczmarkek Lech, administratief manager.
Kameraad Bielecka, ik kan u verzekeren dat ons volk niet zo onwetend is...
ook de boerenbevolking niet.
Juist het tegendeel. Ze zullen zingen over deze onderwerpen.
Want zij voelen die behoefte...
mits ze worden aangemoedigd en begeleid.
Dat is precies de rol van ons collectief.
Bedankt.
Dank u.
...over jou, die vol wijsheid is
En geliefd bij het volk, Stalin
Onze eeuw componeert altijd
Zijn mooiste liederen
over de wijzen zijn door ieder geliefd
Geweldige Stalin
De prachtigste liedjes worden over onze tijd gezongen
Wij zweren, geliefd vaderland...
op de nagedachtenis van onze grote patriotten en revolutionairen...
Feliks Dzierzynski en Karol Swierczewski...
We gaan naar Berlijn.
Naar het Wereldfestival voor de jeugd, in december.
Vandaag Berlijn, morgen Moskou en daarna God mag het weten.
Moeten we iets doen aan Janicka?
Hoezo? - Ze is te donker.
We moeten het volk vertegenwoordigen met zuiver Pools, Slavische kenmerken.
Moet je haar ogen zien.
Hoe weet je dat van Berlijn?
Van de minister.
Misschien overdrijf ik. We kunnen haar haar verven.
Ik zal je overal volgen tot het einde van de wereld...
maar ik moet je iets bekennen.
Ik verklik je.
Wat bedoel je?
Ik ga elke week naar Kaczmarek om te 'biechten'.
Maar ik zeg niets wat je kan schaden.
Het ergste is dat hij me wil versieren.
Wat wil hij weten?
Dingen. Wat je in de oorlog hebt gedaan, of je luistert naar Radio Free Europe...
of je dollars hebt, gelooft in God...
Geloof je?
Ik wel.
Ik wist het. Wat ben ik toch een trut.
Wat had jij gedaan? Ik heb voorwaardelijk. Ze hadden me anders nooit gekozen.
Wiktor.
Krijg toch de klere, stomme bourgeois. Wat kan mij het ook schelen.
Als ik had gewild, had ik het kunnen verkloten voor je.
Mijn hart
jij wilt niet met rust worden gelaten
Zoals u weet ligt Berlijn aan het front...
tussen het socialistische en het imperialistische kamp...
tussen de strijdkrachten van de vrede en de revanchisten.
En aan het front kan, zoals u weet, van alles gebeuren.
Daarom moeten we waakzaam zijn en voor elkaar verantwoordelijk zijn.
En u weet, wat men ook zegt, Duitsers blijven Duitsers.
Dus laten we het glas heffen op het avontuur van uw leven.
Pardon.
400 meter, dat is tien minuten lopen.
Hier houdt de Russische sector op. Daar wacht ik.
Wat moet ik daar doen?
Wie zal ik zijn?
Je zult met mij zijn. We zullen samen zijn.
Ik spreek geen Frans of iets anders.
Dat leer je wel. Je hebt een zuiver gehoor...
en talent.
Je bent uniek.
Ik wil niet leven zonder jou.
Goed. We doen het.
Oost Berlijn, 1952
Wat doe je hier? Er is een banket.
De kameraden willen je ontmoeten. - Even mijn haar doen en dan kom ik.
Je ziet er mooi uit.
Schiet op.
Polen en de DDR...
goede vrienden.
We moeten een communistische vriendschap aangaan.
We zijn broers en zussen.
Smaakt het?
Het is eigengemaakt, een specialiteit.
Dank u wel. Het is heerlijk.
Vis uit de Oostzee.
Sorry.
Parijs, 1954
Nog een, alstublieft. - Het spijt me, maar we gaan sluiten.
Chez Marlette is tot één uur open.
Maar eerlijk gezegd, als ze er nu nog niet is, komt ze niet meer.
Hoelang blijven jullie in Parijs?
We gaan morgen terug.
Hoe is je leven hier?
Het gaat. Ik maak arrangementen en ik componeer.
Ik speel in een club.
Ik red me wel.
Heb je iemand?
Ja.
Ik ook.
Ben je gelukkig?
Ik loop met je terug. - Liever niet. Je weet hoe ze zijn.
Een klein stukje dan.
Niemand zal ons zien.
Kun je me zeggen waarom je die dag niet bent gekomen?
Ik dacht dat het niet zou werken.
Niet het samen vluchten...
maar ik kon het niet. Ik ben niet goed genoeg.
Niet goed genoeg?
Niet zo goed als jij...
en in het algemeen.
Begrijp je? - Nee.
Ik weet dat liefde liefde is. Punt.
En ik weet één ding: ik was niet gevlucht zonder jou.
Dit is ver genoeg.
Ben je bij de hoeren geweest?
Daar heb ik geen geld voor.
Ik was met de vrouw van mijn leven.
Dat is geweldig.
Goed, maar laat mij dan slapen.
Split, Joegoslavië, 1955
Niet slecht, toch?
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Heb je een kaartje? - Ja.
Ik wil graag je mening horen.
Een nieuw repertoire met nieuwe liedjes. Zelfs een paar Joegoslavische.
Een knipoog naar onze gastheren.
Leuk.
Het heeft nu meer klasse, meer enthousiasme.
Jammer dat je bent weggegaan. Je had talent.
Wil je bij ons in de loge? - Ik heb een goede plek.
Oké, prima.
Tot ziens.
Zijden draad, Servische snit
Een klein koordje, een draadje zo fijn Ik ben klein en jij bent zo zoet
Milan
Mijn liefste
Strelingen van de Morava-rivier
Een geborduurde bloes en ik ben beloofd aan Milan
Ik spin een zijden draad van mijn dromen
De draad is dun, hij zal breken
Waar gaan we heen?
Naar Moskou.
Hoezo. Ik ben hier legaal?
Ik heb een visum en woon in Frankrijk. Ik ben niet meer Pools.
Dat weten we.
Rustig maar, je gaat niet naar Moskou.
Je gaat naar Zagreb en dan naar Parijs of waar dan ook.
De Polen wilden je naar Warschau sturen, dat zou je niet fijn vinden, toch?
Laat me één nacht blijven. - De trein wacht.
Het gaat om een vrouw, de liefde van mijn leven.
Mijn vrouw.
Wil je met haar terug naar Warschau?
'Femme fatale'.
Warschau zou het Parijs van het Oosten zijn.
Mijn moeder heeft me verboden
Om van deze jongen te houden
Maar ik werp me in zijn armen
en ik hou van hem zolang ik leef
Zolang ik leef
Zal ik van hem houden
Nora. -Wat?
Doe de deur dicht als je weggaat. Ik kom later terug om alles af te sluiten.
Goed.
Elke avond hetzelfde liedje. Nooit zijn we op een normale tijd klaar.
Er is er altijd eentje die te laat is en ik kan weer teruggaan om af te sluiten.
Parijs, 1957
Stop, laat de piano achterwege. Hij klinkt niet goed.
Wacht op de moordscène. En de snaarinstrumenten zijn ook te vroeg.
Volgens mij moet je wachten op de schaduw. - Goed.
Wiktor?
Dus je bent getrouwd? - Ja.
Ik heb het voor ons gedaan.
Maar niet in de kerk, dus het telt niet.
Hoe heet je nu? - Gangarossa-Lichón.
Ganga-hoe? - Gangarossa, een Siciliaanse naam.
Het belangrijkste is dat jij niet bent getrouwd. Of ben je dat wel?
Hou toch op.
Ik heb op jou gewacht.
Twee harten, vier ogen
Dag en nacht in tranen
Donkere ogen, jullie huilen
Omdat jullie niet samen kunnen zijn
Omdat jullie niet
samen kunnen zijn
De pendule heeft de tijd gedood
Wie van ons zal zich dit moment herinneren?
Zijn dat niet te veel r's achter elkaar? - Nee.
Minnaars zijn levend ontsnapt
O, mijn God
Het past niet bij de muziek.
Wel als je het goed uitspreekt.
Maar wat heeft het te maken met 'Hart'?
Het is een vrije vertaling.
Ik vraag me af wie het heeft vertaald. Toch niet die dichteres van jou.
Jawel, en wat dan nog?
Juliette heeft het voor ons gedaan, gratis. - Dat mag ik hopen.
Wat een onzin. 'De pendule heeft de tijd gedood.'
'O, mon Dieu'. O, mijn God.
Ben jij literair criticus? Juliette is een beroemde dichteres.
Haar anthologie is net uit. - Die ga ik niet zingen.
Dan komt er geen plaat. - Dan niet.
Wees aardig tegen Michel, hij kan van pas komen.
We zijn vrienden en hij zal je meer waarderen.
Hoezo? - Omdat je charmant bent.
Je hebt wat men noemt 'Slavische charme'. Doe niet te veel make-up op.
Waarom niet? - Je bent al mooi.
Wees jezelf. Ontspan je.
Met of zonder das? - Met.
Goedenavond. - Goedenavond.
Wie komen er? - Veel interessante mensen.
Je beroemde dichteres ook? - Ik denk het wel.
Ze is geen bedreiging. Ze heeft alweer twee minnaars gehad.
En met Michel, volg je gevoel.
Goedenavond.
Hé, Wiktor. - Dat is Michel.
Hoe gaat het? - Dit is Michel en dit is Zula.
Aangenaam. - Insgelijks.
Wat leuk je te ontmoeten. Ik heb zoveel over je gehoord.
Bedankt. - Welkom.
Hoe ging de film? - Goed, heel goed. We zijn tevreden.
Dat is ook goed nieuws voor jou. - Fijn om te horen.
Praten jullie maar verder, ik kijk even rond.
Pittige tante.
Goedenavond.
Sorry. Goedenavond. - Ik heb veel nagedacht over uw teksten.
O ja, welke tekst? - Van mijn liedje.
Juist. - 'De pendule heeft de tijd gedood.'
Leuk, maar ik snap het niet. - Nee? Het is een metafoor.
Om wat te zeggen?
Dat tijd er niet toe doet als je van elkaar houdt.
Bevalt het je hier?
Parijs? Gaat wel.
Het was vast een enorm schok. - Een schok? Hoezo?
De bioscopen, de cafés, de restaurants, de winkels, voor zover ik weet.
Eigenlijk had ik het in Polen beter. - Waarom ben je dan gevlucht?
Ik ben niet gevlucht. Ik ben getrouwd met een Italiaan en legaal vertrokken.
Bent u ooit in Palermo geweest? - Nee.
Jammer.
Aangenaam.
Pardon.
Wat heb je hem verteld? - Hoe bedoel je?
Dat ik deed alsof ik een boerin was, jou heb verklikt en mijn vader heb vermoord.
Dat ik voor Stalin heb gedanst. - Dat klonk leuk.
Hoezo? - Ik wilde je meer kleur geven.
Meer kleur?
Ja, zo werkt dat hier. - Hoe?
Weet ik niet.
Edith Piaf heeft in een bordeel gewerkt en ze waarderen haar des te meer.
Een bordeel? Wat doe je me aan?
En Giovanni was geen aristocraat. Hij handelde in glas.
Goed, ik dacht dat het slim was. Gaan we naar huis.
Ik heb je minnares ontmoet.
Aardig.
Een mooie rug, maar niet zo jong meer. Jullie passen wel bij elkaar.
'Metafoor'.
Idioot.
Wat een eikel.
Ach ja...
Maak je niet druk, Zula.
Que sera, sera.
Ik hou van hem en meer niet.
Zula?
Gaat het?
Wat ben je aan het doen? -Kom bij me, ik voel me triest.
Niet nu, lieverd. We gaan naar L'Éclipse.
Iedereen gaat weg.
Ik kom eraan.
In Polen was je een man. Hier ben je veranderd.
Of misschien heb ik me van alles verbeeld.
Maar alles is fantastisch. We zijn in Parijs.
Ik hou van je met heel mijn hart.
En maak je geen zorgen om Michel, we zijn dikke vriendjes.
Ik regel alles.
Ver van jou
Droom ik niet meer, ik vergeet
Geleidelijk aan verdwijn ik
Zoals een schaduw in de nacht
Stop.
Wat?
Het is nietszeggend.
Nietszeggend?
We hebben nog veertig minuten. Verpest het niet, alsjeblieft.
Goed. Ik zal me concentreren. Je krijgt wat je wilt.
Ik?
We hebben alles gedaan voor jou.
Geloof in jezelf. -Dat doe ik, maar ik geloof niet in jou.
Zullen we weer?
We gaan verder.
De storm zou net zo goed kunnen zijn losgebarsten
Voor onze ogen
We stonden in vuur en vlam en hadden haast
elkaar lief te hebben
De pendule heeft de tijd gedood
Wie van ons zal zich dit moment herinneren?
Toen minnaars ontsnapten in de wind
Waarom ben je zo verdrietig?
Kijk.
Ons eerste kindje. -Een bastaard.
Wat heb je toch?
Niets.
Alles is geweldig.
De Fransen weten wat ze doen. En Michel is een meester.
Hij heeft me zes keer geneukt in één nacht.
Niet als een Poolse artiest in ballingschap.
Dat begrijp ik ten minste.
Ga weg. Ga weg. -Pardon.
Wat heb je met haar gedaan? -Niets. Ze is teruggegaan.
Naar Polen.
Naar Polen? -Ja.
Hallo?
Is dit Maruzek?
Mazurek, in Bialaczów.
04 18?
Zuzanna Lichón, alstublieft.
Lichón.
Ja, Zula.
Ze is net terug.
Ik snap het.
U weet niet waar ze is?
Eigenlijk weet ik niet hoe ik je kan helpen.
Je bent geen Fransman...
en ook geen Pool.
En wat ons betreft, besta je niet meer.
Maar tussen jou en mij...
waarom zou je hier weg willen? -Ik ben Pool.
Even serieus. -Dat ben ik.
Jij Pool? Je bent gevlucht, hebt ons verraden...
en je hebt jongeren die je vertrouwden, teleurgesteld.
Je houdt niet van Polen.
Wel waar. -Niet waar.
Maar er is een oplossing.
Als je berouw toont voor je daden.
Je hebt een bepaalde positie in de artistieke kringen hier in Parijs.
Je kent veel emigranten.
Polen, 1959
Goedendag.
Je ziet er vreselijk uit.
Hoelang?
Vijftien jaar.
Het schijnt dat ik nog geluk heb.
Illegaal de grens overgestoken en ik zou voor de Britten spioneren.
U heeft tien minuten.
Wat hebben we gedaan?
Ik zal op je wachten.
Niet doen.
Zoek een normale vent die je kan verdragen.
Die is nog niet geboren.
Ik haal je hier uit.
Zomer en liedjes
Aardig dat je bent gekomen. Kom bij me, Piotrús.
Stel je even voor.
Dit is Piotrús.
Hallo.
Hij is verlegen.
Lijkt hij op me? -Als twee druppels water.
En, pak je de muziek weer op?
Niet echt.
Het was geen sinecure om je daaruit te krijgen...
maar de viceminister is een vriend. -Bedankt, ik ben jullie zeer dankbaar.
Ik heb naar je Parijse plaat geluisterd. Heel goed.
Mooie arrangementen.
Je zou het opnieuw moeten opnemen, in het Pools.
Dat zou Zula kunnen helpen en jou ook.
Daar komt mama.
Ik ben stapelgek op je, maar ik moet overgeven.
Er is straks een banket.
Er komen veel interessante mensen.
Rustig maar.
Haal me hier weg.
Daarom ben ik gekomen.
Ik bedoel voorgoed.
Zeg me na.
Ik, Wiktor Warski, neem jou, Zuzanna Lichón, tot mijn echtgenote...
en ik zweer dat ik bij je blijf tot de dood ons scheidt.
Ik, Zuzanna Lichón, neem jou Wiktor Warski, tot mijn echtgenoot...
en ik zweer dat ik bij je blijf tot de dood ons scheidt.
Zo helpe ons God.
Jij bent zwaarder, jij krijgt er meer.
Nu ben ik de jouwe.
Voor eeuwen en eeuwen.
Kom mee naar de andere kant.
Daar is het uitzicht mooier.
voor mijn ouders